|
door Ilse Weterings
Vannacht droomde ik over mijn werk. Dat gebeurt gelukkig niet zo vaak, daarom is het des te opmerkelijker als het wel gebeurt. Ik droomde dat ik achter een SUV aanreed. Vlak bij de school stopte de auto voor me en er stapten zeven kindjes uit, allemaal keurig gekleed. Een knappe vrouw hielp ze uitstappen en vervolgens reed ze vliegensvlug naar het gemeentehuis. Daar aangekomen schoof ze direct aan bij een overleg en werd duidelijk dat het hier om een wethouder ging. Een SGP wethouder zelfs die naast wethouder, ook haar huishouden op rolletjes liet lopen. Een soort supervrouw waar je alleen maar van kunt dromen en die je in het echte leven nooit tegenkomt. Ineens hoorde ik een telefoon en drong het besef door dat het slechts een droom was. Maar ach, wie noot durft te dromen, hoeft geen politieke carrière te ambiëren. Juist de politiek moet het onmogelijke mogelijk maken.
|
