Er was eens een man die heel veel geld wist te verdienen door een gat in de markt te ontdekken. Door de jaren heen werd hij rijker en rijker. Tot hij op een dag zo rijk was, dat hij niet meer wist wat hij met zijn geld moest doen. Als eerste besloot hij een huis te laten bouwen, mooier dan ooit gebouwd was in zijn geboortedorp. Natuurlijk moest het vooral groot en luxe worden. Dus hij bouwde en bouwde, zelfs een zwembad ontbrak niet. Tot er op een dag zo'n luizig ambtenaartje op de stoep stond, die vroeg of hij wel vergunning had voor zo'n groot huis met zwembad. De rijke man probeerde het ambtenaartje nog af te bluffen, maar eenmaal terug op het gemeentehuis krabden alle ambtenaren zich eens achter de oren en besloten dat dit toch echt te ver ging. Ze bluften de wethouders af, die de rijke man natuurlijk wel ter wille wilde zijn. Maar uiteindelijk ging de rijke man te ver en floten de bestuurders hem terug. Hij moest een deel van zijn huis afbreken en ook het zwembad mocht niet afgebouwd worden. Toch bleven de wethouders stiekem met enige jalouzie naar die rijke man kijken. Vooral toen hij besloot zijn geld ook nog eens in de autosport te stoppen. Zo'n kwajongensdroom hadden die wethouders ook willen waarmaken. Maar de rijke man zorgde al snel voor een troostprijs. De wethouders mochten een keer met hem meerijden met dat grote brullende monster. Ze kraaiden van plezier en twitterden er nog over ook.
@janluteijnMet collega Wim de Jong de eerste demorit gereden aan stuur van Veka Dakar truck. Heftig, uniek en enerverend teglijk.
Was het sprookje nu uit? Nee, de rijke man trakteerde nog veel meer. En droomde dat er dan misschien toch nog een zwembad gebouwd mocht worden!
Ik zweer dat ik, om tot lid van de raad benoemd te worden, rechtstreeks noch middellijk, onder welke naam of welk voorwendsel ook, enige gift of gunst heb gegeven of beloofd.
Ik verklaar en beloof dat ik, om iets in dit ambt te doen of te laten, rechtstreeks noch middellijk enig geschenk of enige belofte heb aangenomen of zal aannemen
